|
Sanktuarium
mieści się najpierw w obiekcie klasztornym Zgromadzenia Sióstr
Matki Bożej Miłosierdzia, który powstał w 1891 roku jako
fundacja księcia A. Lubomirskiego dla dziewcząt i kobiet
potrzebujących głębokiej odnowy moralnej.
W okresie międzywojennym w tym klasztorze żyła i zmarła s. M.
Faustyna Kowalska (1905-1938), przez którą Chrystus Pan
przekazał Kościołowi i światu orędzie o Bożym miłosierdziu.
Przybliża ono tajemnicę miłosierdzia Bożego, wzywa do zaufania
Panu Bogu i postawy miłosierdzia wobec bliźnich, a także do
głoszenia i wypraszania miłosierdzia Bożego dla świata m.in.
przez praktykę nowych form kultu (obraz Jezusa Miłosiernego,
święto Miłosierdzia, koronka do Miłosierdzia Bożego i godzina
Miłosierdzia). Czytaj dalej...
Siostra Faustyna urodziła się 25
sierpnia 1905 roku jako trzecie z dziesięciorga dzieci w
rodzinie Marianny i Stanisława Kowalskich, rolników ze wsi
Głogowiec. Na chrzcie świętym w kościele parafialnym w Świnicach
Warckich otrzymała imię Helena. Od dzieciństwa odznaczała się
umiłowaniem modlitwy, pracowitością, posłuszeństwem i wielką
wrażliwością na ludzką biedę. W dziewiątym roku życia
przystąpiła do I Komunii świętej, którą głęboko przeżyła,
świadoma obecności Boskiego Gościa w swej duszy. Do szkoły
chodziła niecałe trzy lata i jako kilkunastoletnia dziewczyna
opuściła rodzinny dom, by na służbie u zamożnych rodzin w
Aleksandrowie, Łodzi i Ostrówku zarobić na własne utrzymanie i
pomóc rodzicom. Czytaj dalej...
|
|